Halve eeuw De Omroeper

Nieuwkoop – In de eerste week van april 1968 viel weekblad De Omroeper voor het eerst in de brievenbus van de Nieuwkopers. Het betrof toen nog de kern Nieuwkoop, want van een gemeente met 13 kernen was nog geen sprake. Dit jaar dus een gouden jubileum.

De vader van de huidige uitgever Fried van Middelkoop, was al in 1931 gestart met een drukkerij. Jan van Middelkoop verzorgde drukwerk vanuit een pand aan de Noordenseweg. Er werd zogeheten handelsdrukwerk vervaardigd. Vijftien jaar later verhuisde Jan van Middelkoop zijn bedrijf naar een mooi pand in het centrum van Nieuwkoop (Dorpsstraat). Jarenlang woonde hij er ook boven met zijn gezin.

Fried werd in 1948 geboren en groeide op tussen papier en drukinkt. Het was vanzelfsprekend dat hij zijn vader opvolgde toen deze in 1980 overleed. Fried was ook als 14-jarige gaan werken en werkte toen al 18 jaar in het bedrijf. In 1985 trouwde hij met Wilma, dat aardige meisje dat bij bakker Augustinus in de winkel stond. Ze hebben na hun huwelijk drukkerij Middelkoop verder uitgebouwd. In 1998 werd het pand in de Dorpsstraat verlaten om naar de Bedrijfsweg te verhuizen en in 2001 vestigde Drukkerij Middelkoop zich in het huidige pand aan de Atoomweg. (De firmanaam is Drukkerij Middelkoop, maar de familie heet van Middelkoop).

Omroeper

Jan van Middelkoop kwam in 1968 dus voor het eerst uit met een weekblaadje: de Omroeper. Daar werd door de lokale ondernemers meteen gebruik van gemaakt. Onder andere Klaas Romme schreef wat berichtjes tussen de advertenties. Het was veelal een rubriek “Wist u datjes…” waarin de lokale activiteiten werden genoemd. In eerste instantie werd er op de boekdruk manier gewerkt, later (in 1981) ging men over offset (losse vellen papier). De kranten rijdt Fried nog iedere week zelf uit naar alle bezorgers.

De Omroeper is altijd De Omroeper gebleven. De laatste jaren is er wat meer redactie in De Omroeper gekomen, maar nog steeds geldt: eerst de advertenties en dan pas het nieuws. ‘Dat hebben we hebben een halve eeuw met plezier gedaan en zolang het nog gaat, blijf ik dat doen,’ zo besluit Fried.