Leiders en lijders

De grote leiders hebben gesproken. Trump heeft geen boodschap aan het milieu. Merkel wordt de baas in Europa, Macron spreekt (in goed Engels) Trump toe “make this planet great again”. De Engelse May horen we donderdag over Brexit of gewoon exit conservatives.

Aapje

En onze leiders zitten maar bij elkaar te lijden. Niemand wil toegeven. Ze lijden aan wat men vreest. Als ik inlever dan word ik daar de volgende keer op afgerekend en wordt mijn partij te klein.

De wet van het behoud van eigen belang.

Wat een grote leiders hebben wij toch. Er staat niemand op voor het landsbelang. We missen iemand waar we gewoon vertrouwen in hebben en die we de vrije hand geven. Wat komt er na het landsbelang, het belang van de provincie of dat van de gemeente?

Hebben wij in Raarmeer trouwens een leider, één met statuur, iemand die je vertrouwt en waar je tegen op kijkt? Moeilijke vraag. Komt die straks wel op de kandidaten lijstjes van de partijen, die gaan meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen? Eén die voor de verkiezingen zegt: Ik maak “Raarmeer great again”. Eén die zorgt voor voorspoed en winkels die open blijven. Eén die een hekwerk om Raarmeer zet om al die bezorgers van internetspullen tegen te houden. Eén die Raarmeer energieneutraal maakt door water uit de plas te laten stromen via een schoepenrad met een dynamo en het water weer terug pompt met de windmolens.

Of gaat de formatie in Raarmeer ook niets opleveren dat duurzaam is?

Aapje vreest het ergste en lijdt daar nu al onder. Misschien toch eens nadenken om Leider te worden. Dat heet bij ons het Alpha mannetje. “Luisteren, anders vallen er klappen!”

Aapje